მიტროპოლიტი ანტონ სუროჟელი
„როდესაც ჩვენ ავადმყოფობის ჟამს უარს ვეუბნებით დახმარებაზე სხვას, ამით მათ უდიდეს ბედნიერებას ვაშორებთ“
სპეციალურად საიტისთვის თარგმნა
დავით ხოსიტაშვილმა
ფოტოზე აღბეჭდილია ფრესკა წმ. ანთიმოზ ივერიელის კარიბჭიდან, რომელიც ასახავს სახარებისეულ სიუჟეტს:
"უძლურ ვიყავ... და არა მოხუედით ჩემდა" (მათე 25:43)
ვფიქრობ, რომ ავადმყოფობა და ტანჯვა ღვთისგან იმიტომ გვეძლევა, რათა გავთავისუფლდეთ სიცოცხლეზე მიჯაჭვულობისგან, რომელიც არ გვაძლევს საშუალებას უფრო გახსნილად და იმედით ვუცქიროთ მომავალს. ყველაფერი სრულყოფილი რომ ყოფილიყო, ჩვენ არ გვეყოფოდა ძალა მოვცილებოდით ამ სრულყოფილებას. მაგრამ ის სრულყოფილება რომელიც გვაქვს მიწაზე, მეტად შორსაა იმ სისრულისგან, რომელიც ღვთისგან შეგვიძლია მივიღოთ.
და მე მგონია, რომ ხალხს, რომლებიც დიდი ხანი ავადმყოფობენ, უნდა დავეხმაროთ ორ რამეში. უპირველეს ყოვლისა, იმაში, რაც ეხლახანს ვთქვი - დავეხმაროთ გაცნობიერებაში: მე ღმერთი ეხლა ტყვეობიდან მათავისუფლებს, მაძლევს საშუალებას არ მივეჯაჭვო სიცოცხლეს, რომელიც ასეთი მტანჯველი და მტკივნეულია, მაძლევს საშუალებას გავიხედო სხვა მხარეს - იქით, სადაც აღარასოდეს იქნება ტკივილი, ტანჯვა, შიში, სადაც განიხვნება კარი და პირდაპირ ჩვენი მხსნელის - ქრისტეს წინაშე აღმოვჩნდები, რომელმაც თავად გაიარა ეს ყველაფერი.
